Gisteren was het een zondag. Een zondag in juli. Midden in de zomer. Hoogtepunt van de mediale komkommeroogst. Alles wat ook maar enigszins de sleur van de nieuwsluwe zomer kan doorbreken wordt door de kudde overzomerende journalisten aangegrepen. Gisteren was het weer eens zo ver. Het ging over glutenvrije hosties en over de rooms-katholieke kerk. En man, wat gingen ze weer los!

Vaticaan wil geen glutenvrije hosties

Vaticaan wil geen glutenvrije hosties’ meldde het AD. ‘Glutenvrij brood is bij het Avondmaal in de katholieke kerk niet toegestaan,’ aldus de Telegraaf. De NOS meldde dat ‘katholieken geloven dat de hostie veranderd (sic!) in het Lichaam van Christus en daarom aanbeden mag worden.’ De Volkskrant weet gelukkig raad met de zich opdringende vraag waarom die rare katholieken geen glutenvrije hosties blieven: ‘Volgens het Vaticaan staat brood zonder gluten niet gelijk aan de belichaming van Jezus.’

Journalistiek foutenfestival

Nu raak is als gepokt en gemazelde r.k.-theoloog natuurlijk een beetje van de wap. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen om dit journalistiek foutenfestival af te fakkelen. En dan heb ik het niet eens over de grammaticale fout in het NOS-bericht, hoewel het dan wel weer gelijk duidelijk wordt dat niet de journalistieke Einsteins de zondagsdiensten draaien.

Laat ik toch eens een poging doen. De verschillende krantensites geven aan dat er een brief is verstuurd aan alle bisschoppen. In die brief zou staan dat vanwege de opkomst van hosties aanbiedende internetwinkels het Vaticaan benadrukt dat glutenvrije hosties een no go zone zijn voor gebruik in de liturgie. Die brief is er inderdaad, maar die is niet van gisteren – 9 juli – maar van een maand geleden – 15 juni. Het kan best zijn dat de Romeinse posterijen er lang over gedaan hebben om de weg naar de Nederlandse brievenbussen te vinden, maar over oud nieuws gesproken.

De brief heeft het karakter van een interne memo. De prefect van de congregatie van de eredienst – zeg maar: het hoofd van de Vaticaanse afdeling liturgie – wijst zijn collega-bisschoppen erop dat ze nu eenmaal afgesproken hebben om pure wijn en glutenhoudend brood te gebruiken. Waarom is veel te ingewikkeld om uit te leggen in dit kort tijdsbestek. Maar om nu te doen alsof het Vaticaan net afgekondigd heeft dat vrouwen geen priester mogen worden omdat die op internet te gemakkelijk te verkrijgen zijn, dat lijkt me toch net even iets teveel van het goede.

Bovendien spreken we in de rooms-katholieke kerk niet van ‘avondmaal’, dat doen onze protestantse broeders en zusters, maar van ‘eucharistieviering’. Daarbij komt dat wij katholieken wel zo creatief zijn te geloven dat de hostie verandert in het lichaam van Christus, maar dat we niet vinden dat die hostie dan aanbeden moet worden. Alleen God heeft dat recht. Hostie-aanbidden is dan ook niet zo heel populair meer bij ons. Maar echt geen enkele zichzelf respecterende r.k.-er krijgt over zijn lippen dat het brood – met of zonder gluten – gelijk staat aan de belichaming van Jezus. Mijn dagelijkse stokbroodje smaakt dan ineens niet zo lekker meer.

Niet zo slordig op andere gebieden

Nu kan je denken: ach, laat die lui. Ze hebben niets beters te doen. En waarom zou je als rooms-katholiek van die lange tenen hebben. Klopt, je moet geen lange tenen hebben. En ik heb smakelijk om de journalistieke bagger moet lachen. Maar ergens wringt het. Als journalisten op andere gebieden zo slordig waren, zouden ze een flinke reprimande krijgen of misschien zelfs ontslagen worden. Ik geef een paar voorbeelden.

‘Prinses Maxima en haar vader Willem-Alexander bezoeken de Keukenhof in Groningen.’ – ‘De voorstanders van Zwarte Klaas hebben vandaag ongelijk gekregen bij de rechter.’ – ‘De formatiegesprekken zijn vandaag stuk gelopen omdat D66 weigerde zijn voorgenomen doodseskaders in de Amsterdamse barakken te houden’. – ‘Moslims hebben vandaag het einde van de Ramadan gevierd door met zijn allen naar de moskee te gaan om daar te picknicken met suikerbrood’.

Nee, die fouten maken ze niet. Omdat elke journalist zich er voor dood schaamt. Maar als het om die idiote rooms-katholieken gaat, dat maakt het geen lazer uit. Luie journalistiek. Van luie journalisten.