Paasverhaal wel degelijk sprínglevend

Er zijn scholen in de Randstand waar het Paasverhaal aangepast wordt uit angst voor negatieve reacties uit bijv. streng islamitische hoek. Dat het ook totaal anders kan, bewijst een tiental katholieke basisscholen en een middelbare school in de gemeente Heusden. Afgelopen weken hebben meer dan tweeduizend leerlingen van groep 1 tot en met bovenbouw vmbo-havo-vwo het Paasverhaal gehoord en zelfs gespeeld. Op het d’Oultremontcollege te Drunen werd een levensgroot kruis gebouwd en door leerlingen ‘aangekleed’ met collages van zowel negatief als positief nieuws. Om zo duidelijk te maken dat Pasen zowel een Rot-Vrijdag als een Goede Vrijdag inhoudt, vroeger maar nu nog steeds. Ook islamitische leerlingen deden hier aan mee en vonden dit een waardevolle actie. “Jullie hebben ook respect voor ons, dus dan hebben wij dat ook voor jullie. Mooi om te zien, dat kruis, meneer!”, zeiden drie dames met hoofddoek in koor. De samenwerking met de moslim- en niet gelovige leerlingen verloopt op de katholieke scholen in onze regio eigenlijk altijd heel goed. Precies zoals de bisschoppen tijdens het Tweede Vaticaans Concilie van de vorige eeuw voor ogen stond met betrekking tot het onderwijs (lang voordat in onze streken over burgerschapsvorming werd gesproken).

Opstanding

Op vele basisscholen mocht ondergetekende het verhaal vertellen van groep 1 tot en met groep 8. En soms voor de hele school tegelijk. Onderwijskundigen die beweren dat leerlingen niet meer dan tien minuten geconcentreerd kunnen luisteren, moeten maar eens komen kijken. Een half uur aandachtig luisteren en meeleven is eerder regel dan uitzondering. Op een andere school speelden leerlingen, geholpen door ouders, het verhaal van The Passion, met veel eigentijdse liedjes. De kleuters liepen daarbij in processie met echte kruizen, geen haan die er naar kraait! Op weer een andere basisschool hebben leerlingen het Paasverhaal in straattaal gespeeld. Alle deelnemers waren superenthousiast en de toeschouwers ook. Getuige de volgende reactie: “Ik vond het een heel leuk stuk om te spelen. Ook vond ik het leuk dat een oud verhaal omgetoverd werd tot modern door de straattaal” (Daan van Bokhoven). Veel leerlingen gaven aan zoiets wel vaker te willen doen. Dit is dus de Opstanding van het Bijbelverhaal over de Opstanding.

Hypocriet

Wel moet me iets van het hart: in de discussie hoor je regelmatig het argument terugkomen dat de joods-christelijke traditie op het spel staat. Raar, want ik hoor het mensen zeggen die nauwelijks tot geen binding meer hebben met kerk en geloof. En die, als het hen uitkomt, zelfs de confessionele scholen hun bestaansrecht ontzeggen. Dat lijkt me hypocriet. Als je de joods-christelijke traditie als argument gebruikt, dien je toch op zijn minst zelf op de een of andere manier betrokken te zijn bij die traditie. Graag nodig ik daarom alle sceptici en criticasters uit om eens te komen kijken naar de enorme levensvreugde die het vertellen van dit soort verhalen kan genereren. Volgens mij is het tijd voor een nieuwe Pinksterwind in onze samenleving.