De universiteit van Pretoria in Zuid-Afrika heeft op 2 september een eredoctoraat toegekend aan bijbelwetenschapper Wim Beuken sj. Hij is internationaal erkend als een expert in het boek Jesaja en de profeten.

Beuken schreef diverse commentaren op het boek Jesaja die beschikbaar zijn in het Nederlands, Duits en Engels en gepubliceerd zijn in drie bekende series over het Oude Testament.

Het meest belangrijke aandeel van het werk van Wim Beuken ligt waarschijnlijk in het gegeven dat hij heeft bijgedragen aan een verandering in het Jesaja-paradigma, dat bestond sinds 1892.

In dat jaar stelde Bernard Duhm dat het boek Jesaja verdeeld moest worden in drie delen: Proto-Jesaja (hoofdstukken 1-39), Deutero-Jesaja (hoofdstukken 40-55) and Trito-Jesaja (56-66). Ieder deel werd afzonderlijk ontwikkeld en ontstond in verschillende periodes.

Deze visie heeft de uitleg van Jesaja en de exegese van het Oude Testament bijna 100 jaar gedomineerd. Beuken was een van de eersten die het paradigma veranderde en de eenheid van het boek Jesaja benadrukte.

Hij behield weliswaar Duhms historisch-kritische methode maar voegde er de zogeheten synchronische methode aan toe, door te kijken naar de eenheid van de tekst zoals die in zijn laatste versie is overgeleverd. Dit had een enorm effect op jonge wetenschappers en op hun begrip van het Oude Testament.

Wim Beuken heeft op vele universiteiten in de wereld colleges gegeven, waaronder die van Pretoria in 1991 en 1995. Hij trad op als censor voor de vertalingen van het Oude Testament van de Willibrordvertaling 1995 en de katholieke editie van de Nieuwe Bijbelvertaling 2004 voor de Belgische en Nederlandse bisschoppenconferenties.