Het Nationaal Katholiek Thuisfront en de Dienst Rooms-Katholieke Geestelijke Verzorging bij de Krijgsmacht organiseren jaarlijks op de eerste zaterdag na Allerzielen de Nationale Requiemviering. Hierin worden overleden militairen en burgermedewerkers van Defensie herdacht. De Requiemviering vindt dit jaar plaats op zaterdag 3 november in de Sint Odulphuskerk in Best.

Voorganger in de pontificale hoogmis is Krijgsmacht Bisschop Mgr. dr. J.M. Punt. Concelebranten zijn Vicaris-Generaal Mgr. A.J.J. Woolderink en aalmoezenier P.J.M. Vlaar. Diaken van Dienst is Hoofdkrijgsmachtaalmoezenier A.J.H. van Vilsteren. ‘Een Rooms-Katholieke viering, maar wel een die open staat voor iedereen. Bijvoorbeeld voor mensen met een andere christelijke achtergrond, maar feitelijk voor een ieder die zich verbonden weet met Defensie hebben,’ legt van Vilsteren uit.

In essentie hetzelfde

In essentie is de jaarlijkse requiemviering hetzelfde als een Allerzielenviering in een
parochiegemeenschap. ‘Ik denk niet dat onze doelgroep wat dat betreft andere behoeften heeft dan anderen. De overledenen die we herdenken zijn niet alleen militairen, maar ook burgerpersoneel; het is dus niet zo dat we alleen maar militairen herdenken die gesneuveld zijn. Mensen die voor Defensie hebben gewerkt en bijvoorbeeld aan een ziekte zijn overleden, herdenken we net zo goed. Daarin maken we geen onderscheid,’ vertelt Van Vilsteren. ‘Het enige verschil met een viering in een parochie is dat we geen kruisjes uitreiken aan nabestaanden van overledenen. Nabestaanden kunnen een intentie aanvragen voor hun dierbare overledene. Aan het einde van de viering wordt er dan een kaarsje voor hen aangestoken.’

Militaire context

Tegelijkertijd heeft de viering ook militaire elementen. ‘De mensen die komen, hebben een band met Defensie, dus je ziet bijvoorbeeld veel mensen in uniform,’ vertelt Van Vilsteren, ‘en de viering is ook op de militaire doelgroep toegespitst. Zodoende hebben we een aantal rituelen dat je in een gewone viering niet tegenkomt: het Wilhelmus wordt gezongen, de Last Post wordt gespeeld en aan het einde van de viering zal de hoogste militair in rang een kranslegging doen. En de muziek wordt verzorgd door een koperkwintet van een van de krijgsmachtonderdelen. Dus wat dat betreft kent de viering wel een duidelijke militaire context.’