Hoopvolle bloemlezing bisschop De Korte

0
1393

‘Mijn hoop is uiteindelijk gefundeerd in God zelf. Hij laat niet varen het werk van zijn handen’, schrijft bisschop Gerard de Korte in het voorwoord van de bloemlezing ‘Bouwen in vertrouwen’ dat verscheen bij gelegenheid van zijn 12,5 jarig bisschopsjubileum. Adveniat gaf bij die gelegenheid de hoopvolle bloemlezing ‘Bouwen in vertrouwen’ uit.

In vijf secties worden elders gepubliceerde teksten gebundeld. De teksten zijn onder meer gepubliceerd in het Bisdomblad, het Nederlands Dagblad en CV-Koers. De bloemlezing gaat over katholieke spiritualiteit, het kerkelijk jaar en de liturgie, micro-ethiek, kerk in de samenleving en oecumene en interreligieuze dialoog. Dat de teksten eerder zijn gepubliceerd is geen grote belemmering om meer van de drijfveren en inspiratie van de Groningse bisschop te lezen. Het gaat dan over kleine en grote gebruiken. Zo vindt de bisschop typische katholieke groeten of wensen als ‘Grüss Gott, ‘Vrede en alle goeds’ of ‘In Christo’ een heel mooi en waardevol gebruik. ‘In Christus verbonden’ placht hijzelf brieven te besluiten. Die eenvoudige woorden raken zijn missie als leraar en pastor, als bestuurder en communicator met andere gelovigen of andere geloven.

De Korte bepleit op diverse manieren een gastvrije orthodoxie. Hij koppelt dit aan Brabantse gezelligheid versus een weigerpastoor, naar het intensief luisteren naar Schrift en traditie, dienend leiderschap en de navolging van Christus, door belijden en concreet handelen.

Hier en daar valt het woord ‘kwetsbaarheid’ op. De Korte refereert dan aan de krimpende kerk, de kerk van de heilige rest, het zaaien op rotsgronden en de tegenwinden in het Nederlandse christendom. Hij praat over ‘sprakeloze gelovigen’. De bisschop geeft daar een relationeel en christocentrisch antwoord in vele voorbeelden in de bloemlezing. Bijvoorbeeld noemt hij de spiritualiteit van Alphons Ariëns. ‘De zelfgave van Christus, tegenwoordig gesteld in de Eucharistie, geeft Ariëns de kracht om zelf ten volle dienstbaar te zijn. Hij spreekt over zijn geloof in relationele termen’.

Dit relationele bruggenbouwen dat De Korte uitdraagt, komt in de laatste sectie verder tot uiting bij de teksten over oecumene en interreligieuze dialoog. De Korte ziet oecumene niet als uitverkoop van de eigen tradities, maar vooral het zoeken, herkennen en erkennen van elkaar als ‘broeders en zusters in de ene Heer’. Daarmee eindigt het boek hoopvol: ‘Wij mogen hopen dat wij in het derde millenium schuldige verdeeldheid steeds meer achter on laten en groeien in onderlinge verbondenheid’. Dat is oecumene van het hart zonder te verworden tot ‘knuffeloecumene’. Bisschop De Korte eindigt zeer hoopvol: ‘Levend in vriendschap met de verrezen Heer zijn wij tot veel in staat’.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here