God en het web

0
1099

Afgelopen vrijdag werden de Webfish Awards uitgereikt, de prijzen voor de beste christelijke websites. Hoe staat het met God op het web? Ik zocht op Google. Afgelopen dinsdag vond ik circa 43.900.000 pageviews voor ‘God’.

Vrijdag vond ik er meer dan een miljard. Ik vond er dinsdag 1.220.000 voor ‘Jezus’. Vrijdag was dat 6.180.000. Ik vond er circa 70.500 voor ‘Heilige Geest’. Vanmorgen 413.000. Afgelopen dinsdag circa 2.630.000.000 pageviews voor ‘Google’. Vanmorgen 2.710.000.000. Er zijn vast mensen die dit weten te interpreteren. De enorme vlucht van God, Jezus en de Geest binnen een paar dagen kan ik niet verklaren. Heeft het met de uitreiking van de Webfish Awards te maken? Is de Heilige Geest vaardig geworden over het web als tegenoffensief tegen de alomtegenwoordigheid en alwetendheid van Google?

Google: antwoord op alle vragen
Immers, waar ooit God het antwoord op alle vragen was, is dat nu voor velen Google. Met alle vragen van dien. Als alle mensen de stekker uit internet trekken, bestaat internet dan nog? Bestaat internet op zichzelf of alleen als mensen aangesloten zijn? Wie zich op het web begeeft, zit midden in existentiële geloofs- en theologische vragen. Kan Google een vraag bedenken die het zelf niet kan beantwoorden? Is Google alwetend, alziend en houdt het allen die op Google inloggen in de gaten?

Wordt gaandeweg de Almachtige God vervangen door de Almachtige Google? Moeten zij die afscheid namen van de Alziende God nu in het alziend oog van Google gaan geloven? Is Google de spin in het web die je langzaam inwikkelt totdat je volledig gevangen bent? Is er nog wel een uitweg uit het Googleweb? Over deze theologische en filosofische vragen mag de kerk zich buigen. De Anglicaanse kerk is al voorgegaan met het rapport ‘Cybernauts awake’.

Kerk en christenen op het web
Hoe presenteren kerken en christenen zich op het web? Er is een eindeloos aanbod. Wie surft langs de websites, waant zich in een land van virtuele volkstuintjes. De ene site prachtig op orde vol exotische bloemen, de andere een rommelig veldje vol onkruid. De ene site gastvrij, met een meditatief rustpunt, de andere site onoverzichtelijk en overvol. De ene site vol met antwoorden, de ander vol met vragen, een derde als een tuintje met bankjes en ruimte voor ontmoeting en gesprek, een oase van rust, een open ruimte.
Alleen of samen
Wat mij al surfend opvalt, is de grote zelfwerkzaamheid. Ieder probeert zelf het wiel uit te vinden. Internet als proeftuin voor veel ego’s die alles wat ze geschreven of bedacht hebben op hun site zetten. En maar bloggen. Vooral niet samen spreken of samenwerken, ieder voor zich, God voor ons allen. Of internet als proeftuin van verbinding, als de ultieme mogelijkheid om oecumene gestalte te geven, samen te werken en te spreken in een dialogische ruimte. Eindelijk vrije communicatie zonder dwang of censuur.
Reflectie over het web
Hoog tijd voor kerken en christenen om wat systematischer na te denken over de aanwezigheid op het web. Is internet alleen maar een uitvoerig kerkblaadje, is internet voor de kerken een manier om elkaar te ontmoeten, is het een pastorale vraagbaak, is het een weg om zich te presenteren? Hoe dan? Gaat het om vrije ontmoeting of zijn er open of verborgen agenda’s ? Als mensen geschapen zijn naar Gods creatieve beeld hoe kan die vrijheid dan gestalte krijgen op internet en hoe kan er ook ruimte zijn voor de rust die God mensen gunt. Want als iedereen praat, wie luistert dan nog? Hoe kan iets van de creatieve vrijheid die God op het oog heeft vorm en inhoud krijgen op het web? Als iedereen zendt, wie ontvangt dan nog ? En God? Laat God haar of zijn ongekende weg maar gaan op Google. God als de grote Googlelaar, connecting people (mensen verbindend).

Bram Grandia

Column uitgesproken bij de uitreiking van de Webfishawardsop vrijdag 3 april in het Landelijk Dienstencentrum van de Protestantse Kerk in Nederland te Utrecht door Bram Grandia, IKON-pastor.

Deze bijdrage verscheen eerder op de website van het IKON Pastoraat.