‘Hello, Goodbye’ thema van een kerkverlatersdag

0
1198

Ontdopen is in: De katholieke kerk verlaten. Reden: seksueel misbruik in eigen gelederen valt niet te rijmen door vertegenwoordigers die een Goddelijke moraal prediken. Tijd voor een kerkverlatersdag. ‘Hello, Goodbye’.

Onder geloofsgenoten merk ik dat er een tendens bestaat om naar media en kerkverlaters te wijzen: De media worden beticht van een hetze en de kerkverlater, ach: de hebben we toch nooit gezien in de kerk of is de facto een ongelovige. Gisteren kwam hulpbisschop Mutsaerts naar buiten met een soortgelijke opinie. Mensen die de kerk (hebben) verlaten, doen dat uit gebrek aan overtuiging, uit gemakzucht of uit materialisme, stelt Mr. Groene Pepers. Tsja, als ik een kerkverlater was, dan zou ik ontzettend blij zijn dat ik niet meer bij een dergelijke club zou behoren: je gaat weg en je krijgt nog een trap na ook.

Mijns inziens gaat het hier fout. Wat heeft het voor zin om met modder te gooien naar andersdenkenden of ‘ontdopers’ die om voor hen belangrijke redenen de kerk verlaten. Wat win je er mee mensen te beschuldigen? De kerk doet niet aan klantenbinding en de ‘groeiruimte’ in de kerk zal alleen maar toenemen.

Hoe zit het met onze zelfreflectie? Wat doen herders om mensen te verbinden aan het geloof? Als er al sprake is van een lauwe kerk met lauwe gelovigen, dan zal je toch echt ook naar jezelf moeten kijken: wat hebben we zelf er aan gedaan om die mensen binnenboord te houden? Slachtoffertje spelen heeft geen nut.
‘Hello! Goodbye?’
Daarom pleit ik voor een Kerkverlatersdag. Een dag om mensen te ontmoeten die zich hebben uitgeschreven, of die op het punt staan dat te doen. Zelfreflectie begint met luisteren naar jezelf en naar de ander, om vervolgens te getuigen waarom het katholieke geloof zoveel biedt. Zo’n dag is een instrument voor kwaliteitsmanagement en voor het investeren in de eigen gemeenschap. Een kerkverlatersdag kan een uitlaatklep voor mensen, en het kan een perspectief zijn om mensen binnenboord te houden. Ik ben er van overtuigd dat mensen weggaan om de dubbele moraal, maar niet om geloofswaarden.
Ik kan mij bij zo’n kerkverlatersdag van alles voorstellen:

  • De kerkverlatersdag is een dagdeel of avond op parochieel niveau
  • Het is een ontmoeting waarin kerkverlaters kunnen uiten wat er volgens hen mis is in de kerk en/of waarin zij aangeven waarom ze weg willen.
  • Het is een moment om excuses aan te bieden, bijvoorbeeld in een (gezamenlijk) gebed voor vergeving
  • Het is een getuigenis wat de huidige parochiepraktijk is en wat de plannen zijn om de kerk een goede gemeenschap rondom God te laten zijn
  • Het is geen moment om de Kerk te veranderen, maar wel om aan kerkopbouw te werken
  • Een gesprek wat mensen voor de kerk zouden willen of kunnen doen
  • Een pleidooi waarom we de mensen nodig hebben
  • Uitnodigingen voor activiteiten rondom catechese, diaconaat en pastoraat die in de parochiekerken plaatsvinden: Alpha-cursussen, intekenavonden Amnesty International, jongerenprojecten, voedselbanken, parochiespiritualiteit.
  • Formulieren om mensen uit te laten schrijven, voor hen die na afloop er nog steeds van overtuigd zijn weg te willen.

Hulpbisschop Mutsaerts haalt in zijn lezing een voorbeeld aan uit de Don Camillo-films. Don Camillo? De kerk van Camillo is dood. We leven in een tijd van The Voice of Holland en Lady Gaga. De kerk moet weer missionair worden op alle manieren en met alle talenten die God ons heeft gegeven.

Een kerkverlatersdag zou dat kunnen. ‘Goodbye of Hello?’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here