Proficiat Stijn Fens! Zijn jongensdroom kwam uit: de paus interviewen. Wat Willibrord Frequin hakkelend lukte, lukte hem pas echt. Dankzij een list van de Tom Poes van de katholieke kerk.

Oud-woordvoerder van de Kerkprovincie (en voor sommigen enfant-terrible), Jan-Willem Wits​, bedacht het plan. De list was, aldus Fens, ‘briljant’. Je interviewt de paus via een dakloze, een straatkrant. Armoede als breekijzer, dat moest werken. En het werkte. Het duurde even (een jaar ofzo), maar dan heb je ook wat.

Trouw kopte daarom triomfantelijk ‘Paus staat open voor bezoek aan Nederland’

“De deur is niet gesloten, het is niet onmogelijk. En nu Nederland een Argentijnse koningin heeft, wie weet”, antwoordt de paus op de vraag of hij in zou gaan op een uitnodiging om naar Nederland te komen.”

Dat opent perspectieven voor een nieuwe jongensdroom. De paus in Nederland, dat zou wat zijn. Begin vorig jaar laaide dat vuurtje op, niet zonder meer ingegeven door protesten tegen de kerksluitingen in het aartsbisdom. Met boze tongen die beweerden dat kardinaal Eijk een eventueel bezoek persoonlijk zou hebben tegengehouden.

Kerksluitingen zijn ook geen thema om een paus naar Nederland te krijgen.

De ramp van 1985 wegspoelen is ook een slecht argument. Te negatief, te beladen, te politiek.

Nee, als je de paus naar Nederland wilt krijgen, moet het vrolijk, open, vriendelijk zijn. Dan liggen er kansen. Moeten ‘we’ het via de band van onze Argentijnse koningin spelen? Moet het via de band van de armoede? Moet het via de ‘Haarlemse connectie’?

De paus interviewen als jongensdroom kwam uit. Dat is het hoogst haalbare voor een religiejournalist. Zoals een pausbezoek aan Nederland voor velen een jongensdroom is. Jan-Willem Wits bedenk eens een nieuwe list!