Priester en PW’er strijden samen voor het Evangelie

0
1322

Het intrekken van de zending van pastoraal werker Tejo van der Meulen door aartsbisschop Eijk heeft de tongen behoorlijk los gemaakt. De één spreekt van het “aanhalen van teugels” (Trouw), de ander van het “eindelijk aanpakken van liturgische misbruiken” (Katholiek Nieuwsblad). Met elkaar hebben zij gemeen dat zij spreken over de verhouding tussen priesters en pastoraal werkers in termen van macht en strijd. Jammer, want mijn ervaring is een heel andere.

Sinds september 2009 werk ik in het parochiepastoraat. In die tijd heb ik veel geleerd van mijn pastoor. Ik heb minstens net zo veel geleerd van mijn collega die pastoraal werker is, evenals van een pastoraal werker die zo goed was om mij te coachen bij de invulling van mijn catechetische taken. Hun inbreng heeft mij geholpen om te groeien in mijn bekwaamheid als parochiepriester. We slagen er in om samen te werken zonder te verzanden in een “strijd om het altaar.”
Fundamenten van samenwerking
Goede samenwerking vraagt dat je elkaar begrijpt, respecteert en waardeert. Om te beginnen: begrip. De taak van pastoraal werker is recent ontstaan. In de roerige jaren ’60 en ’70 kon er heel veel. Sindsdien zijn we toegegroeid naar een situatie waarin de eigen verantwoordelijkheid van met name de pastoor opnieuw wordt benadrukt. Regels die altijd al golden worden strikter gehandhaafd. Voor oudere pastoraal werkers is dat soms even slikken. Maar bedenk wel: wij werken in de Kerk van vandaag, niet in die van gisteren of van een verondersteld morgen.

Daarmee kom ik op respect. Wat mijn collega ook mag vinden van de verantwoordelijkheden die ik heb, het zijn verantwoordelijkheden die ik van de bisschop heb gekregen. Ik ervaar een sterke verbondenheid met de bisschop: bij de wijding heb ik mijn handen in de zijne gelegd en heb ik hem gehoorzaamheid beloofd. Dat bepaalt hoe ik in de Kerk sta. Met elke pastoraal werker die dat respecteert, zoals mijn collega dat doet, kan ik goed samenwerken. Tegelijk heeft hij weer een ervaring die ik niet heb: hoe het is om als leek in de Kerk van vandaag te staan. Zijn ervaring helpt mij om ook vanuit die invalshoek naar de parochie te kijken.

Het belangrijkste is waardering. Ik waardeer mijn collega om zijn vermogen om mensen te binden. Met die kwaliteit vult hij mij aan. Hij helpt mij om mijn taak als priester te kunnen vervullen. Meer dan eens heeft hij mij geholpen om bij conflicten op een goede manier in gesprek te blijven met vrijwilligers, zonder iets af te doen aan mijn principes en verantwoordelijkheden. Zonder zijn inzet zou mijn werk in het pastoraat minder vruchtbaar zijn.
Toewijding
Tussen priesters en pastoraal werkers bestaan verschillen. Die betekenen niet dat pastoraal werkers minder hart voor de zaak hebben dan priesters, of andersom. Er zijn toegewijde priesters én pastoraal werkers, net zo goed als er in beide groepen lapzwansen te vinden zijn. In mijn werk heb ik niet de ervaring van een grote strijd tussen priester en pastoraal werker. Wij zijn allebei door de bisschop gezonden en aan elkaar gegeven. Wij strijden samen voor hetzelfde: een geloofwaardige en inspirerende Kerk die mensen met Christus verbindt.

Uit eigen ervaring kan ik beamen wat de Nederlandse bisschoppen in 1999 schreven: “De functie van pastoraal werk(st)er doet de Kerk goed en is van blijvende waarde voor de kerkelijke gemeenschap.” Laten wij dat vooral onthouden.

Pastor Anton ten Klooster
Kapelaan parochie HH. Twaalf Apostelen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here